Τους έχουμε κι ας είναι λίγο καλύτεροι

Η Ρουμανία είναι μάλλον η καλύτερη κλήρωση που θα μπορούσε να έχει η Εθνική, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν είναι υπολογίσιμη. Κάθε άλλο. Θα έλεγα πως οι Tricolorii είναι καλύτερη ομάδα από τη δική μας. Για να μην παρεξηγηθώ, εννοώ ως σύνολο.

Έχουν ένα κάπως πιο ξεκάθαρο πλάνο, φαίνονται να διαθέτουν περισσότερη χημεία και ομοιογένεια και είναι λίγο πιο ωραίοι στο μάτι. Παρ’ όλα αυτά μοιάζουν αρκετά με την ομάδα του Santos, που ξέρει όμως να παίρνει πιο εύκολα αποτελέσματα. Παρακολούθησα 2 αγώνες (με Τουρκία και Ολλανδία) τους για τα προκριματικά του Mundial. Ας δούμε πιο αναλυτικά μερικά στοιχεία του παιχνιδιού τους.

Πρώτα η άμυνα

Ο Victor Piturca παρατάσσει τους Ρουμάνους σε σύστημα 4-2-3-1 που συχνά μοιάζει με 4-4-2. Ο βασικός τους στόχος είναι να μη δέχονται γκολ. Προσέχουν τα μετόπισθεν, είναι μαζεμένοι, κρατάνε  τα χαφ κοντά στην άμυνα και δεν ανεβάζουν πολλούς παίκτες. Επιλέγουν συνήθως να πάνε σε χαμηλό ρυθμό, ενώ το παιχνίδι τους δε διαθέτει μεγάλη ένταση. Αυτά θυμίζουν αρκετά την Ελλάδα και παράλληλα είναι στοιχεία που την ευνοούν.

Το μεγαλύτερό τους όπλο είναι ο Alexandru Bourceanu. Ο 28χρονος χαφ της Steaua παίζει επιθετικά, δυνατά, με πάθος και αποφασιστικότητα. Πιέζει τους αντιπάλους του και δίνει πολλές βοήθειες και στις πτέρυγες. Αυτός είναι που συντονίζει τους υπόλοιπους και διατηρεί τη συνοχή της ομάδας. Εκτός από δύναμη και πάθος διαθέτει και καλό μυαλό κι αξιόλογη πάσα. Επομένως είναι αυτός που ξεκινάει και τις περισσότερες επιθετικές προσπάθειες από τον άξονα. Μπορεί να είναι ένας σκληρός μέσος, αλλά για τους Ρουμάνους είναι πολύτιμος και οργανωτικά.

Εξάλλου δε διαθέτουν πολλές λύσεις και άνεση κεντρικά. Εκεί έχουν κι ένα πρόβλημα αμυντικά. Αν και είναι καλά στημένοι στον αγωνιστικό χώρο, κάποιες φορές αφήνουν κενά επειδή, όπως είπαμε, το 4-2-3-1 μοιάζει συχνά με 4-4-2. Επιπλέον χωρίς τον Chiriches η σχετική σταθερότητα και σιγουριά που εμφανίζουν στα στόπερ περιορίζεται. Ο άσος της Tottenham είναι ο καλύτερός τους στόπερ, ενώ και ο Goian με τον Gardos έχουν αγωνιστεί ελάχιστες φορές μαζί. Σε κάποιες στιγμές εμφανίζουν και αμυντικά προβλήματα στα άκρα, κυρίως στο αριστερό. Επίσης σίγουρα έχουν θέμα στην αντιμετώπιση των στημένων του αντιπάλου.

Είναι όμως μια ομάδα που λειτουργεί με κοινή σκέψη και διαθέτει πειθαρχία και καλή οργάνωση. Αξίζει ακόμα να σημειώσουμε πως κατά διαστήματα εφαρμόζει ένα πρέσινγκ στα όρια της μεσαίας γραμμής. Όχι με μεγάλη ένταση, αλλά καλά οργανωμένο, με τη συμμετοχή συνήθως 4 παικτών, που συγχρονίζονται καλά και έχουν σωστές αποστάσεις. Αυτά πάνω-κάτω σε ό,τι έχει να κάνει με το αμυντικό της κομμάτι. Τρόποι να διασπάσεις την άμυνά της υπάρχουν. Είναι καλά οργανωμένη ομάδα, αλλά όχι ιδιαίτερα συμπαγής. Χρειάζεται σχετικά γρήγορη κυκλοφορία κι εναλλαγές, αλλά και προώθηση 1-2 χαφ ή κάποιου μπακ.

Marica και Tanase

Στο επιθετικό κομμάτι δεν έχουν κάποιο τρομερό σχέδιο ή πολλές λύσεις, αλλά εφαρμόζουν σε κάθε ματς 2-3 πραγματάκια, που φαίνεται πως είναι δουλεμένα. Όπως είπαμε από τον άξονα αυτός που οργανώνει είναι ο Bourceanu. Από εκεί και πέρα, κυρίως ο Marica, αλλά και ο Stancu δέχονται αρκετές πάσες χαμηλά, με σκοπό να βάλουν στο παιχνίδι τους πλάγιους επιθετικούς. Αμφότεροι κινούνται αρκετά εκτός περιοχής, με τον πρώτο να είναι πολύ καλός τακτικά, ενώ διαθέτει καλό μυαλό και κινήσεις που τον βοηθάνε να αξιοποιεί το χώρο και τους συμπαίκτες του. Αυτό που επιχειρούν να κάνουν οι Ρουμάνοι κατά κύριο λόγο είναι να ακουμπήσουν αρχικά την μπάλα στους επιθετικούς και στη συνέχεια αυτοί να φτιάξουν επικίνδυνες καταστάσεις με τη συμμετοχή των ακραίων.

Κυρίως με τον Tanase, που παίζει αριστερά (το καλό του πόδι είναι το δεξί και συγκλίνει συχνά προς τα μέσα) και είναι αρκετά ευέλικτος και γρήγορος. Πάνω από όλα όμως διαθέτει καλή ντρίμπλα και τεχνική, αλλά και καλή σέντρα και πάσα, ενώ παίρνει σωστές αποφάσεις τις περισσότερες φορές. Αυτός είναι και ο παίκτης που μπορεί να τρυπήσει με μεγαλύτερη ευκολία την αντίπαλη άμυνα. Σε αυτόν και τον Torje που αγωνίζεται στην άλλη πλευρά και σκοράρει περισσότερο, πηγαίνει η μπάλα όταν οι Stancu και Marica βρίσκονται πιο κοντά στην περιοχή.

Ακόμα μια επιλογή των Ρουμάνων όταν επιτίθονται είναι οι βαθιές μπαλιές στην πλάτη της άμυνας με στόχο τον Stancu. Να αναφέρουμε ακόμα πως διαθέτουν αρκετούς παίκτες με καλά χτυπήματα και συχνά προσπαθούν να σκοράρουν εκτός περιοχής. Τέλος να σημειώσουμε ότι τα μπακ τους δεν ανεβαίνουν συχνά (συνήθως γίνονται πιο επιθετικοί όταν η ομάδα τους είναι πίσω στο σκορ), αλλά και ο Rat και ο Mățel διαθέτουν καλή σέντρα.

Έτσι όπως ξέρουμε

Σε γενικές γραμμές αυτά είναι τα χαρακτηριστικά στοιχεία της Ρουμανίας. Δεν της αρέσει να ανοίγει ο ρυθμός, έχει το μυαλό της πρώτα στην άμυνα και επιχειρεί να δημιουργήσει κινδύνους στην αντίπαλη ομάδα, με 3-4 παίκτες. Η Εθνική θα έχει λογικά την μπάλα, αλλά γρήγορα δεν μπορεί και ούτε θέλει να παίξει. Αυτό που πρέπει να κάνει είναι μην αφήσει τον Bourceanu να φτιάξει παιχνίδι και να μην παρασυρθούν οι Μανωλάς και Παπασταθόπουλος από τους Stancu και Marica που κινούνται αρκετά εκτός περιοχής. Είναι πιθανό και για τις δύο ομάδες οι φάσεις να έρθουν από τα άκρα. Λογικά πίσω θα κρατάμε όπως πάντα αρκετούς παίκτες, βοήθειες οι επιθετικοί πάντα δίνουν, οπότε δε θα είναι εύκολο για τους Ρουμάνους, που δύσκολα θα πάρουν ρίσκα, να βρουν χώρους.

Με τους Κατσουράνη, Μανιάτη, Τζιόλη στη μεσαία γραμμή να μην αναμένεται να παίζουν πολύ ψηλά, οι μπακ πρέπει να ανέβουν λίγο περισσότερο για να φτιάξουν μερικές επικίνδυνες καταστάσεις. Αλλιώς ένα ανέβασμα στην περιοχή από κάποιο χαφ, μια σέντρα για τον Μήτρογλου (που μπορεί να δημιουργήσει πολλά προβλήματα σε ένα αμυντικό δίδυμο που δεν έχει πολλά λεπτά μαζί) κάποιο στημένο... Ε, ξέρουμε τώρα, τι τα συζητάμε. Ας είμαστε προσεκτικοί, όλα μηδέν, αργά, αργά, τίποτα, τίποτα, ύπνος, ύπνος, βαρετοί εμείς, βαρετοί αυτοί και το 1-0 θα το κάνουμε. Είπαμε, μπορεί να παίζουν λίγο καλύτερα, αλλά δεν είναι κάτι το τρομερό και τον τρόπο για να πάρουμε αποτέλεσμα τον ξέρουμε καλύτερα από αυτούς.

Για σχόλια, παρατηρήσεις και περισσότερη κουβέντα μπορείτε να με βρείτε και στο twitter σαν @sokinside

Πηγή : sport24.gr